Immanuel Boie typeert zichzelf als een ongewone leraar in de creatieve vakken op een school voor speciaal onderwijs: “In mijn handen krijgen de voorwerpen identiteitsproblemen, maar …ze komen er wel overheen.”

“Ik ben vooral tekenaar; soms nog met potlood en pen, maar meestal met zand.”

​

Zandkunst is van alle tijden. God schiep de eerste mens met een hoopje aarde.

Antieke wijsgeren tekenden en schreven in zand om iets te verduidelijken aan hun leerlingen.

“Zandkunst zoals ik die breng, is echter een vrij recente en best wel exclusieve kunstvorm. Door zand te strooien op een matte glasplaat met licht onder, creëer ik donkere lijnen of vlakken. Daarin teken ik met mijn vingers, en haal zo zand weg waar nodig. Dit wordt gefilmd en geprojecteerd op een groot scherm. Het is een kunstvorm die niet om het resultaat draait, maar om het proces: het omvormen van de ene tekening in de andere. Het is niet verkoopbaar; op het einde van de voorstelling verdwijnt het zand terug in een doosje. Op een filmpje is het ‘verstrooiend’ of ‘plezan(d)t’, maar live is het bijzonder fascinerend.” 

​

Hij is in België de enige zandtekenaar. Hij trad samen op met popartiesten, rockbands, Elly en Rikkert, en voor tientallen orkesten en koren illustreerde hij hun muziek live. 

Hij werkte voor talloze scholen, verenigingen, bedrijven, stads- en provinciebesturen, festivals, waaronder Tomorrowland.

Zijn voorliefde voor hardrock en metal resulteerde in zijn ‘Sand, Rock & Metalpassion.’ De enige sand art-rockshow ter wereld. 

Hierin illustreert hij de epische strijd tussen goed en kwaad, de strijd om de ziel van de mens tussen de Schepper van het universum en de gevallen engel.

Immanuel gebruikt als artiestennaam ‘De Zanderling’.  Een zonderlinge zendeling met zand.