Kunsten ’92 heeft een platform opgericht. Platform Cultuureducatie en -participatie heet het. LKCA doet mee, het Fonds voor Cultuurparticipatie ook. En CJP. En PleinC. Nogal wat organisaties dus die normaal gesproken elk hun eigen koers varen.
Waarom dit nieuws is? Omdat die versnippering juist altijd het probleem was. Elke organisatie had z’n eigen subsidieregeling, z’n eigen aanpak, z’n eigen contactpersonen. Als je als school iets wilde organiseren, moest je eerst uitzoeken bij wie je moest zijn. En dan bleek subsidie A niet te combineren met aanbieder B. Frustrerend.
Die samenwerking betekent in de praktijk: één duidelijke stem richting Den Haag. Niet meer tien verschillende organisaties die elk hun eigen verhaal vertellen over waarom cultuureducatie belangrijk is, maar één platform dat zegt: dit moet anders, en zo lossen we het op. Beleidsmakers houden van duidelijkheid. Nu krijgen ze die.
Leerkrachten die ik spreek zeggen vaak hetzelfde: ja, we willen wel meer kunst in de klas, maar hoe? Het budget is op. De lessen zitten al bomvol. En waar vind je een theatermaker die begrijpt hoe een basisschool werkt? Het platform probeert die praktische vragen om te zetten in concrete voorstellen. Betere informatievoorziening bijvoorbeeld. Of subsidies die je niet drie maanden van tevoren hoeft aan te vragen maar gewoon binnen vier weken regelt.
Wat me opvalt: ze vergaderen regelmatig. Klinkt saai, maar het betekent dat het geen eenmalige actie is waarbij iedereen een persbericht deelt en daarna weer z’n eigen gang gaat. Er zit continuïteit in. Input komt van scholen met cultuurcoördinatoren die het al járen doen, van theatergezelschappen die weten wat werkt in groep 4, van lokale cultuurhuizen die hun zaal op dinsdagochtend vol willen krijgen met kinderen.
De timing is geen toeval. Er komt een nieuw cultuureducatiebeleidsplan. En verkiezingen. Dat zijn momenten waarop de sector moet laten zien: investeer in ons, want kinderen hebben dit nodig. Niet alleen voor hun ‘culturele ontwikkeling’ (wat dat ook mag betekenen), maar gewoon omdat een voorstelling zien geeft. Omdat samen lachen om een clown iets doet. Omdat verhalen ertoe doen.
Voor theatermakers: houd contact met scholen. Niet één keer per jaar een mail sturen, maar echt weten wat er speelt. Wat hebben ze nodig? Wat past in hun programma?
Ben je benieuwd welke kindertheatervoorstellingen er allemaal beschikbaar zijn voor jouw school? Of wil je als theatermaker je programma onder de aandacht brengen? Op kindertheater.nl vind je een compleet overzicht van educatieve voorstellingen, workshops en theaterprojecten. Zo zorg je ervoor dat cultuur en creativiteit ook op jouw school de plaats krijgen die ze verdienen!
Geïnspireerd door: Platform Cultuureducatie en -participatie – Kunsten ’92 (Kunsten '92)